Rehabilitacja ginekologiczna

Centrum Rehabilitacji PRADMED Jakub Pradiuch

Rehabilitacja w obniżeniu narządu rodnego biofeedback

Proponujemy Państwu terapię Biofeedback i stworzony program rehabilitacji oparty na wieloletnim doświadczeniu, prowadzonych grupach badawczych dzięki którym mogliśmy stworzyć idealny program rehabilitacyjny dla każdej grupy pacjentów z problemami dotyczącymi nietrzymania moczu lub dysfunkcjami narządów miednicy mniejszej.

Zaburzenia statyki narządu płciowego kobiet (POP – pelvic organ prolapse) są definiowane jako obniżenia narządów miednicy, które prowadzą do wysuwania się pochwy lub szyjki macicy. Zaburzenia te nie obejmują wypadania odbytnicy. Końcowym etapem jest całkowite wypadanie macicy. POP może być widoczne w spoczynku.

 

Powodem rozciągnięcia mięśni podtrzymujących aparat rodny jest wielodzietność oraz porody naturalne zazwyczaj dużych dzieci  (powyżej 4 kg), kobiet które rodziły często lub miały bardzo ciężkie porody. Również spadek hormonów  w okresie menopauzy  spowodowane jest niedoborem estrogenów – ich brak zmniejsza jędrność i elastyczność tkanek. Jednak przypadłość ta może dotyczyć także kobiet młodych, które wykonywały ciężką pracę fizyczną lub przeszły ciężki poród, który uszkodził w znaczny stopniu mięśnie podtrzymujące pochwę i macicę.

Obniżenie zwykle powiększa się podczas wzrostu ciśnienia wewnątrzbrzusznego, na przykład podczas zwykłej codziennej aktywności. Kobiety, u których doszło do obniżenia narządów miednicy, zazwyczaj skarżą się na uczucie parcia lub ból w pochwie, trudności w oddawaniu moczu albo stolca i wyraźny dyskomfort podczas współżycia. Z upływem czasu pojawiają się zaparcia, hemoroidy, nietrzymanie moczu.

Usunięcie macicy przez pochwę z plastyką pochwy jest zabiegiem operacyjnym powszechnie wykonywanym w przypadku wypadania lub obniżenia macicy, spowodowanego osłabieniem mięśni przepony miednicy.  Jednak zanim zabieg zostanie wykonany jak również miesiąc po jego wykonaniu konieczna jest rehabilitacja oraz wzmocnienie mięśni dna miednicy. W diagnostyce biofeedback obraz identyczny jak w Wysiłkowym nietrzymaniu moczu (patologia w próba siły i wytrzymałości bez wzmożonego napięcia mięśniowego).

Biofeedback jest nauką świadomego kurczenia i relaksacji mięśni dna miednicy, która działa na zasadzie sprężenia zwrotnego. Polega na kontrolowanym, zarówno przez lekarza, jak i pacjenta ćwiczeniu skurczów dna miednicy. Biofeedback wymaga specjalnej aparatury rejestrującej i umożliwiającej odbiór wzrokowy lub słuchowy rejestrowanych zmian, co pozwala regulować i kontrolować pracę mięśni. Połączenie tych wszystkich elementów sprawia, że jest to jedna z najefektywniejszych metod leczenia zachowawczego.

Elektromiografia (EMG) BIOFEEDBACK opiera się przede wszystkim na diagnostyce czynności elektrycznej mięśni i nerwów obwodowych (elektroneurografia) za pomocą urządzenia wzmacniającego potencjały bioelektryczne mięśni i nerwów – elektromiografu. Elektromiografia jest podstawowym badaniem dodatkowym służącym do rozpoznawania chorób obwodowego układu nerwowego oraz osłabieniu mięśni (pozwala ocenić m.in. ich zdolność do pracy). Elektromiograf służy także często do badania potencjałów wywołanych. W praktyce rehabilitacyjnej ma zastosowanie nieinwazyjne, powierzchniowe EMG (sEMG) z wykorzystaniem elektrod naklejanych na skórę lub elektrody dopochwowe dobierane do rozmiaru i potrzeb każdej pacjentki.

Idealną metodą jest Biofeedback dzięki któremu możemy zdiagnozować i ocenić stan funkcjonalny mięśni za pomocą zaaplikowanej elektrody dopochwowej, zarejestrować ich stan w celu porównania po zabiegu oraz efektów terapii. Terapia jest bezbolesna, przebiega w komfortowych i intymnych warunkach bez ingerencji terapeuty. Skuteczność metody oceniamy na 90% wyleczenia w stopniu satysfakcjonującym dla pacjentek przy niewielkim wypadaniu narządu rodnego oraz a zwłaszcza po zabiegu chirurgicznym.